Wyroki w sprawach frankowych i euro – podsumowanie orzeczeń z końca 2025 roku

Końcówka 2025 roku była dla naszych Klientów pełna wielu dobrych wiadomości. W ciągu zaledwie dwóch miesięcy zapadło 9 wyroków w wieloletnich sprawach – korzystnych dla kredytobiorców i potwierdzających nieważność umów kredytu odnoszących się do walut obcych. Część rozstrzygnięć zawiera jednak elementy budzące wątpliwości w zakresie rozliczeń stron i stosowania tzw. teorii salda, pozostającej w sprzeczności z utrwalonym orzecznictwem krajowym i unijnym. Takie wyroki oczywiście skarżymy.

Poniżej przedstawiamy wyroki wraz z krótkim, praktycznym omówieniem.

• wyrok SO w Warszawie z 20 listopada 2025 r., XXVI GC 1200/23 (SSO Piotr Kędzierski) przeciwko Deutsche Bank Polska S.A. – pomimo początkowych zawirowań objawiających się błędnym przekazaniem sprawy do wydziału gospodarczego, sprawa ostatecznie została rozpoznana z pominięciem przepisów zarezerwowanych dla przedsiębiorców. Sąd rozstrzygający spór nie miał żadnych wątpliwości co do konsumenckiego charakteru umowy, a nasi Klienci uzyskali korzystne orzeczenie. W wyniku dokonanego przez kredytobiorców w toku procesu potrącenia, zasądzeniu podlegała nadwyżka pozostająca po rozliczeniu z bankiem. Sprawa w pierwszej instancji trwała około 3 lata. Wyrok jest nieprawomocny.

• wyrok SO w Warszawie z 27 listopada 2025 r., XXVIII C 16785/22 (SSO Ewa Wiśniewska-Wiecha) przeciwko Santander Bank Polska S.A. – Sąd, nie zważając na złożone przez każdą ze stron oświadczenie o potrąceniu (w tym wynikające z tego faktu częściowe cofnięcie pozwu przez kredytobiorcę), dokonał własnych rozliczeń w oparciu o tzw. teorię salda. Rozstrzygnięcie w takim kształcie pozostaje w wyraźnej sprzeczności z orzecznictwem krajowym jak i europejskim. Postępowanie trwało ponad 3 lata. Wyrok jest nieprawomocny. Co ciekawe apelację wniósł także bank, mimo zastosowania w orzeczeniu teorii salda zabezpieczającej m.in. interesy samego kredytodawcy.

• wyrok SO w Warszawie z 28 listopada 2025 r., XXVII Ca 1986/25 (SSR del. Arkadiusz Szczepanik) przeciwko Bankowi Millennium S.A. – apelacja banku, jako bezzasadna, uległa oddaleniu co oznacza wygranie sprawy w całości. Na uwagę zasługuje szybkość działania przez Sądy obu instancji. Od momentu wniesienia pozwu do wydania prawomocnego wyroku upłynęły mniej niż dwa lata, natomiast sam czas oczekiwania na wyrok Sądu II instancji to zaledwie 6 miesięcy. Wyrok jest prawomocny.

• wyrok SO w Warszawie z 10 grudnia 2025 r., XXVIII C 3152/22 (SSO Piotr Grenda) przeciwko Santander Bank Polska S.A. – w wyniku zarzutu potrącenia banku, na rzecz kredytobiorców zasądzeniu podlegały wyłącznie kwoty przewyższające wartość wypłaconego kapitału kredytu. Zgodnie z orzecznictwem TSUE Sąd uwzględnił prawo konsumenta do uzyskania odsetek ustawowych od całości dochodzonych kwot, a nie tylko od nadwyżki pozostającej po potrąceniu. Postępowanie w pierwszej instancji trwało około 3,5 roku. Wyrok jest nieprawomocny.

• wyrok SO w Warszawie z 10 grudnia 2025 r., XXVIII C 8344/22 (SSO Magdalena Sieńko) przeciwko PKO BP S.A. – zgodnie z żądaniem kredytobiorców Sąd uznał nieważność spornej umowy, natomiast w wyniku złożonego w toku procesu przez konsumentów oświadczenia o potrąceniu, zasądzeniu na ich rzecz podlegała nadwyżka pozostająca po rozliczeniu się z bankiem. Postępowanie przed Sądem I instancji trwało około 3,5 roku. Wyrok jest nieprawomocny.

• wyrok SO w Warszawie z 18 grudnia 2025 r., XXVIII C 4528/22 (SSO Iwona Falkowska) przeciwko Santander Bank Polska S.A. – w wyniku zarzutu potrącenia banku, na rzecz kredytobiorców zasądzeniu podlegały wyłącznie kwoty przewyższające wartość wypłaconego kapitału kredytu. Zgodnie z orzecznictwem TSUE Sąd uwzględnił prawo konsumenta do uzyskania odsetek ustawowych od całości dochodzonych kwot, a nie tylko od nadwyżki pozostającej po potrąceniu. Częściowemu oddaleniu uległo jednak roszczenie odsetkowe na skutek przyjęcia, że dłużnik popadł w opóźnienie dopiero z momentem doręczenia odpisu pozwu, a nie z chwilą otrzymania przedprocesowego wezwania do zapłaty. Postępowanie w pierwszej instancji trwało około 3,5 roku. Wyrok jest prawomocny co do zasądzonych kwot. W kontekście częściowo oddalonych odsetek, jak również kosztów procesu, została wniesiona przez kredytobiorców apelacja.

• wyrok SO w Warszawie z 18 grudnia 2025 r., XXVIII C 9656/23 (SSR del. Anna Głuszak) postępowanie przeciwko PKO BP S.A. – żądanie procesowe strony powodowej zostało uwzględnione niemalże w całości, tj. zasądzono wskazaną w pozwie kwotę pieniężną, jak również ustalono nieważność umowy kredytowej. Oddaleniu w części uległo jedynie roszczenie odsetkowe za okres 7 dni. Postępowanie trwało 2,5 roku. Wyrok jest nieprawomocny.

• wyrok SO Warszawa-Praga w Warszawie z 18 grudnia 2025 r., II C 900/24 (SSR del. Urszula Żółtak) przeciwko Santander Bank Polska S.A. - zgodnie z żądaniem kredytobiorców Sąd uznał nieważność spornej umowy, natomiast w wyniku złożonego w toku procesu przez konsumentów oświadczenia o potrąceniu, zasądzeniu na ich rzecz podlegała nadwyżka pozostająca po rozliczeniu z bankiem. Postępowanie trwało 1 rok i 9 miesięcy. Wyrok jest nieprawomocny.

• wyrok SO w Płocku z 19 grudnia 2025 r., I C 1798/25 (SSO Marta Dunajska) przeciwko PKO BP S.A. –postępowanie to należy wyróżnić pod względem czasu jego trwania, jednak tym razem ze względu na jego przewlekłość. Na czas trwania sporu zdecydowanie wpłynęła opieszałość sądów warszawskich w zakresie przekazania akt sprawy do sądu właściwego. Sama czynność przesłania akt między sądami zajęła prawie rok! W wyniku dokonanego przez kredytobiorców w toku procesu potrącenia, zasądzeniu podlegała nadwyżka pozostająca po rozliczeniu kapitału z bankiem. Postępowanie przed Sądem I instancji trwało przeszło 3,5 roku. Wyrok jest nieprawomocny.